Naam

 

…Speelt mijn geheugen me nu toch parten of is veertig jaar te lang om nog concrete herinneringen te hebben?

Van deze tanker, die regelmatig Marsa el Brega aandeed, was ik al lang op zoek naar een deugdelijke afbeelding.
Haar naam zoemde regelmatig door mijn hoofd.

Assisteren van een tanker door de ‘Simson’.

 

De ‘Hector’ of de ‘Simson’ hielpen haar te meren aan beurt 5.
Terwijl de ‘Assistent’ de loodsen of douane bracht.
Ze was een vertrouwd terugkerend beeld.
Met de regelmaat van de klok kwam ze olie laden.
Ze voer onder Italiaanse vlag en deed niet meer dan van Italië naar Libië varen en weer terug.
In mijn gedachten had deze tanker een donkergrijze romp en liep een rode bies langs haar verschansing.
Haar rechte schoorsteen deed me denken aan een T2-tanker.
Ze zag er goed onderhouden uit, strak in de verf.
Al zal het in de machinekamer behoorlijk warm geweest zijn.
Een schipper op de ‘Assistent’ kreeg eens een aanbieding om op haar over te stappen.

 

Op zoek naar foto’s van een andere tanker kwam ik haar dan eindelijk tegen.
Ze leek helemaal niet op het schip dat in mijn geheugen rondvoer en het was zeker geen T2-tanker!
De naam klopte wel: Mariarosa Augusta.

Het was immer opvallend dat die Italiaanse schepen van die mooie namen hadden.
Als je de naam ‘Mariarosa Augusta’ uitspreekt dan proef je de Italiaanse warmte en sferen.
Het land van ‘la dolce vita’.

Bij Italianen blijf je toch vaak twijfelen.
Zou er dan nog zo’n tanker onder die naam rond gevaren hebben?

 

Geef een reactie