Kerst

 

…In die tijd overkwam je dat wel eens.
Kerst vieren op zee.


De ene keer op de ‘Utrecht’ ging het niet door omdat we zoveel slingerden, dat alles wat op tafel gezet werd er weer vanaf gleed.

 

Slingerlatten en een nat tafellaken belette niet dat alles op een hoop kwam.
Je had je handen al nodig om het tafelgerei te redden.
Trouwens, de kok in zijn kombuis kon zijn kunsten ook niet botvieren.
Een bijkomende zaak was, dat er een aantal lieden weinig trek hadden in wat dan ook maar naar eten rook.

Maar Kerst vieren op de ‘Groningen’ bij een glad zeetje had ook wel wat.
We voeren als ‘losse’ boot richting Balboa (Panama).
In de Stille Oceaan, ver van alles, konden we al dagen van te voren de nodige voorbereidingen treffen.
Op de dag zelf, tijdens de pikheet van 10.00 uur, was iedereen in de messroom boven aanwezig, behalve de kok en de wachtslui.
De kapitein hield een Kersttoespraak en we waren onder de indruk.
Voor het zover was had de ‘ouwe’ eerst de messroom boven tot ‘Kwinkslag’ gedoopt met een slag op de scheepsbel die daar, voor even, centraal opgehangen was.

hein06

Het resulteerde erin, dat het een doos bier van het schip was.
Een café zolang de Kerst duurde.
De ‘ouwe’ was door zijn toespraak zo emotioneel geworden, dat hij zich even in zijn hut terugtrok.
De kok had zijn best gedaan, het was overdadig en smaakvol.

We voeren op die dagen over de datumgrens, een vreemde gewaarwording.

800px-Map-World-Timeszones

Vooral als je twee keer 26 december in het netjournaal moest vermelden.
Dat hield in dat we nóg een keer tweede Kerstdag konden vieren.
De kapitein vond dat wel wat te gortig.

Het  werd dus een gewone werkdag.

Geef een reactie